Sposób, w jaki Bóg osiąga swój cel

Jak Bóg zrealizował swój pierwotny cel

Spójrzmy teraz, w jaki sposób Bóg nas zbawia i doprowadza na powrót do swego pierwotnego celu, w którym nas stworzył. Po upadku człowiek potrzebował nie tylko zbawienia od grzechu, lecz także od tego, że jest jedynie człowiekiem. Biblia wyróżnia się tym, że nie tylko mówi, iż grzesznik powinien przestać być grzesznikiem, lecz także, że człowiek powinien przestać być tylko człowiekiem. Alleluja! Nie musimy być grzesznikami i nie musimy być tylko ludźmi. Bóg pragnie, by człowiek żył Jego życiem, żeby móc mówić to, czego inaczej nie mógłby powiedzieć, robić to, czego inaczej nie mógłby zrobić i żyć w taki sposób, w jaki inaczej nie potrafiłby żyć. Dopóki tego nie osiągniemy, będziemy w najlepszym razie tacy jak Adam w ogrodzie Eden; nie będziemy jednak ludźmi według Jego woli ani synami Bożymi. Bóg pragnie umieścić swoje życie w człowieku, żeby człowiek żył Nim i wyrażał Go. Gdy Bóg jest w człowieku, człowiek staje się synem Bożym i spontanicznie jest zdolny prowadzić życie, o jakim mówi Kazanie na Górze.

Potrzeba krwi

Największym problemem człowieka po upadku było to, że zgrzeszył i stał się grzesznikiem. Dlatego właśnie Biblia mówi o potrzebie krwi. Księga Kapłańska 17,11 oznajmia, że w krwi jest życie i że dlatego jest ona potrzebna do przebłagania za grzech. List do Hebrajczyków 9,22 stwierdza: „Bez przelania krwi nie ma odpuszczenia”. Biblia mówi o krwi przeszło czterysta razy. Gdy człowiek grzeszy, musi zostać ukarany; kara ta przychodzi w postaci przelania krwi. Gdy przelana zostaje krew człowieka, jego życie go opuszcza; gdy życie go opuszcza, opuszcza go też dusza; a gdy dusza go opuszcza, człowiek umiera.

Obraz Paschy

Pascha w Starym Testamencie jest obrazem Bożego dzieła odkupienia. O Passze mówi Księga Wyjścia 12,2-13. W dniu Paschy Bóg zgładził grzech człowieka i wyratował go od swego sądu przy pomocy baranka, który zastąpił człowieka. Bóg powiedział dzieciom Izraela, że przyjdzie anioł zniszczenia i zabije pierworodnego w każdym domu, którego odrzwia nie zostały pomazane krwią. Pierworodny przedstawia grzesznika, ponieważ pierwszy człowiek był z ziemi i był ziemski 1 Kor 15,47). W każdym domu w Izraelu zabito baranka i jego krwią pomazano nadproże i odrzwia. Ta krew miała charakter obiektywny; miał ją zobaczyć nie człowiek, lecz Bóg. Gdybyś był w domu, nie widziałbyś krwi; to Bóg miał ją zobaczyć. Bóg powiedział: „Gdy zobaczę krew…” Słowo „zobaczę” jest tu bardzo ważne. Krew Chrystusa nie jest po to, żebyśmy my ją widzieli, lecz Bóg. Nie chodzi o to, jak nią pomażemy nadproże i odrzwia, lecz o to, kim jest Ten, który ją widzi. Grzesznik może powiedzieć Bogu: „Postąp ze mną według tego, jak Ty oceniasz tę krew”. Tego właśnie dokonała dla nas Pascha.

Chrystusowe ciało

Dzięki niech będą Bogu, że za sprawą odkupienia dokonanego przez Chrystusa problem naszych grzechów został rozwiązany. Zajęcie się tym problemem było jednak zaledwie pierwszym krokiem w Bożym dziele. Jeśli zobaczymy, czego Bóg dokonał w wieczności, uświadomimy sobie, że usunięcie grzechu jest jedynie środkiem zaradczym; od tego momentu mamy jeszcze do przebycia długą drogę.
Jak pokazuje nam obraz Paschy, Boże zbawienie składa się z dwóch etapów. Najpierw ma miejsce zbawienie przez krew; ma ono charakter obiektywny i zewnętrzny. Następnie dokonuje się zbawienie poprzez ciało; jest ono subiektywne i zachodzi wewnątrz nas. Trzy do sześciu godzin po jedzeniu pokarm staje się częścią nas. Oznacza to, że po spożyciu ciała Chrystusa żyje w nas Bóg. Ciało Chrystusa symbolizuje życie Boże. Musimy nie tylko przyjąć odkupienie dokonane przez krew Chrystusa dla naszego odpuszczenia, lecz także musimy jeść ciało Chrystusa po to, by mieć Jego życie. W Biblii widać wyraźnie dwie linie. Pierwsza to linia krwi, a druga – linia ciała. Krew jest symbolem odkupieńczego aspektu śmierci Chrystusa, natomiast ciało symbolizuje pozaodkupieńczy aspekt Jego śmierci.
Chrześcijanie mają dziś wielki problem: brak im siły do przezwyciężenia grzechu. Czy masz siłę, by przezwyciężyć grzech? Czy masz siłę, by prowadzić doskonałe życie chrześcijańskie? Obawiam się, że większość ludzi odpowie przecząco. Każdy chrześcijanin ma jeden albo dwa grzechy, które często popełnia. Niektóre grzechy towarzyszą ludziom przez lata. Mają one charakter osobisty. Na przykład są chrześcijanie, których postawę cechuje upór. Inni są niesprawiedliwi, nieczyści, dumni albo mają w sercu ukryte intencje. Jeszcze inni są grymaśni. Wszyscy oni zostali naprawdę obmyci w krwi, lecz nie zjedli mięsa baranka, ciała. Ewangelia o krwi uzdalnia człowieka do tego, by stanął przed Bogiem. Ewangelia o ciele pozwala żyć w świecie w taki sam sposób, w jaki żył na ziemi w swoich czasach Syn Człowieczy. Życie to znaczy znacznie więcej niż przebaczenie otrzymane dzięki krwi.

Strony: 1 2 3

WordPress Theme built by Shufflehound.

© 2001-2018 Fundacja Strumień Życia
Wszelkie prawa zastrzeżone