Przekład Odzyskiwania Nowego Testamentu

Historyczne uzasadnienie dla dzieła tłumaczenia

W Starym Testamencie

Dążenie do tłumaczenia Biblii jest niemal tak stare, jak ona sama. Już w czasach Nehemiasza Boży lud potrzebował przekładu Pisma, a sama Biblia podaje, że Ezdrasz, uczony w Piśmie, i jego liczni asystenci – „czytali w księdze, w prawie Bożym, interpretując i wyjaśniając znaczenie, tak że lud rozumiał to, co mu odczytywano” (Ne 8:8). Wiemy, że część owego – „interpretowania i wyjaśniania znaczenia” była tłumaczeniem słów Pisma z języka hebrajskiego na aramejski – język tych, którzy powrócili z wygnania. Sama Biblia zatem uzasadnia potrzebę tłumaczenia.

W Nowym Testamencie

Później, po spisaniu kanonu Starego Testamentu i rozproszeniu się Żydów po ziemiach basenu Morza Śródziemnego, żydowscy uczeni dokonali pierwszego kompletnego przekładu hebrajskiego Pisma na język grecki. Miało to miejsce między połową III a końcem II w. p.n.e. W przeważającej mierze cytaty ze Starego Testamentu, zawarte w Nowym Testamencie, zaczerpnięte zostały właśnie z tego tłumaczenia, zwanego Septuagintą. W ten sposób Biblia ponownie uzasadnia potrzebę jej tłumaczenia.

Dla kościoła

Chociaż początkowo kościół zasadniczo nie potrzebował przekładu Nowego Testamentu, istniał bowiem głównie w świecie greckojęzycznym, tłumaczenie na inne języki Cesarstwa Rzymskiego rozpoczęło się dość wcześnie i było szeroko rozpowszechnioną praktyką. Ze względu na potrzeby rozkrzewiającego się kościoła powstały przekłady Pisma Świętego na języki: syryjski, koptyjski, etiopski, gruziński i ormiański. Natomiast kościół rosnący na Zachodzie korzystał z szeregu przekładów łacińskich, różnej jakości. Przed końcem IV w. potrzeba jednego, wspólnego przekładu na łacinę skłoniła Hieronima do stworzenia Wulgaty – tłumaczenia Pisma, które służyło kościołowi zachodniemu przez ponad 1000 lat, jeszcze długo po Reformacji. Choć zazwyczaj uważamy Reformację za czas rozkwitu przekładów Biblii, to Pan poruszał się wówczas właśnie za pośrednictwem Wulgaty Hieronima. Możemy tak powiedzieć, gdyż liczne pisma polemiczne z tego okresu powstały w języku łacińskim i odwoływały się do łacińskiego przekładu Biblii, dokonanego przez Hieronima. Ponadto, wczesne tłumaczenia Pisma Świętego na języki narodowe nie były, jak można by się spodziewać, przekładami z greki czy hebrajskiego, lecz tłumaczeniami monumentalnego, klasycznego, łacińskiego dzieła Hieronima. Na przykład angielskie tłumaczenie Wycliffe’a z początku XIV w. – pierwszy przekład w Europie po niemal tysiącu lat – miało za podstawę Wulgatę Hieronima.
Jednak mimo popularności Wulgaty protestanccy reformatorzy, uzbrojeni w odzyskane z Pisma Świętego światło i prawdę, podjęli się energicznie zadania przetłumaczenia Biblii na poszczególne języki europejskie. Luter, z pewnością najwybitniejsza postać Reformacji, był również najbardziej wpływowym tłumaczem Biblii wszechczasów. Podejście, jakie przyjął w swoim przekładzie Pisma na język niemiecki, ukończonym w 1534 r., wpłynęło na wielu innych tłumaczy. Znajdował się wśród nich również William Tyndale, który mniej więcej w tym samym czasie jako pierwszy przetłumaczył Biblię na język angielski w całości z języków oryginalnych.

W celu dalszego odzyskiwania prawdy

W miarę, jak z biegiem wieków postępowało odzyskiwanie prawdy, każdy kolejny poważny badacz Biblii podejmował się zadania przetłumaczenia Pisma. Odbywało się to bądź w ramach osobistej próby, która niekoniecznie prowadziła do powstania pełnego przekładu, bądź jako praca zwieńczona publikacją (po ang. np. J.N. Darby, Conybeare i Howson, Henry Alford, Kenneth Wuest). Ich oddanie i miłość do Biblii doprowadziły do pojawienia się szerokiego wyboru przekładów. Stanowiły one ogromną pomoc dla tych, którzy równie poważnie podchodzili do studiowania Słowa, lecz nie byli w stanie przetłumaczyć go sami.
My również podeszliśmy do Słowa z powagą i pilnością. Zarówno Watchman Nee, jak i Witness Lee pragnęli dogłębnie studiować Biblię, żeby Pan mógł obficie udostępnić nam swoje Słowo. Watchman Nee tłumaczył niekiedy na potrzeby swoich poselstw krótkie fragmenty Pisma. Jednak dopiero Witness Lee uświadomił sobie ogromną potrzebę posiadania przez nas własnego przekładu Biblii, z którego mogliby korzystać święci w kościołach i zdał sobie sprawę z płynących stąd korzyści. Kiedy w 1974 r. rozpoczynał Studium życia Biblii, zapoczątkował równocześnie dzieło tłumaczenia Nowego Testamentu na język angielski, kierując niedużym zespołem, który tłumaczył z języka oryginalnego, i pracując równolegle nad Studium życia poszczególnych ksiąg. W 1991 r. opublikowano poprawione wydanie tego przekładu, zawierające szereg zmian w tłumaczeniu tekstu oraz pokaźne poszerzenie przypisów w stosunku do pierwotnej wersji z 1985 r. Dotychczas ukazały się przekłady również w językach: chińskim, francuskim, hiszpańskim, indonezyjskim, japońskim, koreańskim, niemieckim, portugalskim, rosyjskim i tagalskim.
Oddajemy Panu cześć za to, że na przestrzeni stuleci umieścił w sercach tylu swoich wierzących prawdziwą miłość do swego Słowa i uzdolnił nas do tego, byśmy odpowiednio zatroszczyli się o Jego święte Pismo. Chwalimy Go za to, że dzięki swoim sługom, Watchmanowi Nee i Witnessowi Lee, otworzył przed nami niewyczerpane bogactwa Biblii i poprowadził nas do głębin boskiego objawienia. Dziękujemy Mu, że z Jego łaski mamy przywilej i sposobność przetłumaczyć Nowy Testament na język polski, by Przekład Odzyskiwania Nowego Testamentu znalazł się w rękach tych Polaków w kraju i za granicą, którzy kochają Chrystusa i szczerze Go szukają, a także tych, którzy pragną lepiej poznać i zrozumieć Jego Słowo i objawiony w nim zamysł.

Strony: 1 2 3 4

WordPress Theme built by Shufflehound.

© 2001-2018 Fundacja Strumień Życia
Wszelkie prawa zastrzeżone